குறுந்தொகை: பாடல் 312
குறுந்தொகை 312 ஆம் பாடலின் ஒலி உரை, பொருள் மற்றும் இலக்கிய விளக்கம்.
KURUNTHOHAI
குறிஞ்சி
இரண்டு அறி கள்வி நம் காதலோளே:
முரண் கொள் துப்பின் செவ் வேல் மலையன்
முள்ளூர்க் கானம் நாற வந்து,
நள்ளென் கங்குல் நம் ஓரன்னள்;
கூந்தல் வேய்ந்த விரவுமலர் உதிர்த்து,
சாந்து உளர் நறுங் கதுப்பு எண்ணெய் நீவி,
அமரா முகத்தள் ஆகித்
தமர் ஓரன்னள், வைகறையானே.
இரவுக்குறி வந்து நீங்குகின்ற தலைமகன், தன் நெஞ்சிற்கு வரைவிடை வேட்பக் கூறியது.
கபிலர்
இரண்டு - ஒழுக்கம் (இரண்டறிகள்வி)
துப்பு - வலிமை
மலையன்- வள்ளல் (மலையமான் திருமுடிக்காரி)
சாந்து - மயிர்ச் சாந்து
வைகறை - பகற் பொழுது